blog-featured-image blog-featured-image

سازمان صِمَت؛ گُمشده در هیاهوی توسعه!!

 

 

تهیه و تنظیم : گروه مدیریت شهری پایگاه تحلیلی خبری تخصصی "شهرنویس"

نگارنده :  کمیل ستوده – سردبیر و پژوهشـــگر اجتماعی

 

 

مدیریت‌های شهری، همواره برای ایجاد پیش‌زمینه‌های درآمدزایی مؤثر و حرکت پرشتاب به سمت توسعه نیازمند هماهنگی و همگرایی با سازمان‌های دیگر هستند. این هماهنگی‌ها در حوزه‌های شهری دارای تنوع زیادی است ازجمله بخش کشاورزی، بخش صنعت، بخش‌های آموزشی و فرهنگی و...

یکی از این بخش‌های بسیار مهم و قابل‌توجه بخش صنعت است. این روزها که کشور در شرایط بحران کرونا دست‌وپا می‌زند، یکی از واقعیت‌های عمده، تغییر و تحول در سیاست‌گذاری‌های صنعتی است به سمت‌وسوی کسب‌وکارهای نو و ایجاد فضای استارتاپی و رونق تولیدات صنعتی از مسیر تحکیم ساختار مجازی پایه.

 

نبود یا به چشم نخوردنِ سازوکارهای منسجم تصمیم‌گیری برای حمایت جدی از صنایع خانگی و واضح نبودن حرکت در مسیر اقتصاد مقاومتی که بتواند در شرایط تحریم‌های ظالمانه، باعث ضربه‌گیری اقتصاد شود، نکاتی است که می‌بایست به‌صورت جدی از سوی رسانه‌ها و مردم مطالبه گری شود.

ادبیات و روح حاکم بر اقتصاد مقاومتی، مبتنی بر در نظر گرفتن ظرفیت‌های داخلی و استحکام تولیدات و محصولات بومی و استانداردیزه شدن آن‌هاست.  حال اینجا چند سؤال اساسی مطرح است؟

سازمان صنعت، معدن و تجارت استان مازندران، به‌عنوان سازمانی که متولی سیاست‌گذاری تخصصی در حوزه صنعت و تولید این استان است، چه نقشی در هارمونی رشد و توسعه این استان دارد؟

چه امکانات و خدماتی و چه پیگیری‌هایی از سوی این سازمان برای حمایت مؤثر از صنایع بزرگ و کوچک صورت می‌گیرد؟ شرکت‌هایی همچون شرکت شهرک‌های صنعتی و محیط‌های  NGO تخصصی همچون خانه صنعت، معدن و تجارت و برخی انجمن های صنفی و تخصصی همچون خانه های اصناف و... به‌عنوان اهرم‌های تصمیم سازی در کجای پازل صنعتی استان، قرارگرفته‌اند؟

 

 

همان‌گونه که بیان شد، سازمان صمت در کنار برخی دیگر از ارگان‌های زیرمجموعه‌اش متولی اصلی سیاست‌گذاری‌های بخش صنعتی هست. چقدر این سازمان در تأمین مالی و ارائه بسترهای حمایتی و تضمین اعتباری واحدهای تولیدی موفق بوده است، می‌تواند نکته مهمی در ارزیابی شهروندان از عملکرد این سازمان مؤثر صنعتی باشد.

تقریباً بنا بر بازدیدهای میدانی و نه صرفاً آماری بیشتر واحدهای تولیدی در شهرک‌های صنعتی و داخل و حاشیه شهرهای استان در حالت تعطیل یا نیمه تعطیل با حداقل ظرفیت به سر می‌برند. اگرچه تحریم همواره بهانه خوبی است اما نمی‌توان بی‌توجهی به کسب‌وکارهای خانگی و نبود سیاست‌های نظارتی و اجرایی هوشمندانه را در پشتیبانی از کسب‌وکارهای جدید و استارتاپ ها از سوی سازمان‌های متولی نادیده گرفت. نباید در فضای نقد، همواره تیغ تیز انتقاد را صرفاً به‌سوی مدیریت‌های شهری نشانه گرفت!

 در معادله حمایت از واحدهای کوچک صنعتی و به‌خصوص مشاغل خانگی و مجازی، جایگاه سازمان صمت در چه سطحی است؟ تقریباً در عمل و نه کاغذ هیچ! این گفته یکی از مدیران واحدهای صنعتی است!

تقریباً هیچ آماری دقیقی از روند تلاش و جدیت سازمان وزین صنعت، معدن و تجارت در بخش اکتشاف و استخراج معادن در فعالیت‌های معدنی دیده نمی‌شود. سؤال شهروندان این است آیا زمان پاسخگویی مدیران این سازمان و ارائه عملکرد و پیگیری رسانه‌ها فرانرسیده است؟

 

در یکی دوسال گذشته همواره شاهد پیگیری هایی از سوی برخی مقامات استانی و وکلای ملت برای ایجاد و تصویب سه منطقه آزاد تجاری-صنعتی در استان مازندران بودیم. فارغ از بودن یا نبودن این سه لکه، و اساسا نقشی که این مناطق می توانستند در توسعه استان داشته باشند، باید به مسیر سیاست گذاری های اجرایی و نظارتی سازمان های متولی صنعتی دقت نظر بیشتر و مطالبه گری آگاهانه تری شود.

اگرچه سازمان‌های دیگری همچون سازمان جهاد کشاورزی، سازمان اقتصاد و دارایی، سازمان راه و شهرسازی و... نیز به‌نوعی می‌توانند به بیان دیدگاه بپردازد اما نقش محوری سازمان صمت در آگاه‌سازی و اقناع رسانه‌ها و افکار عمومی در بحث های صنعتی و تولید، به نظر می رسد در هیاهوی توسعه منطقه ای، تاحد زیادی نادیده گرفته شده یا گاها فراموش می شود!

 

دوری گزینی برخی از مدیران تخصصی از پاسخگویی به افکار عمومی و نبود سامانه آماری و عملکردی جامع از روند پیاده‌سازی برنامه‌های سازمان‌های تخصصی همچون سازمان صنعت، معدن و تجارت باعث افزایش فشار بر دوش برخی از مدیران کلان و شهری افتاده است به گونه که گویا سازمان صمت سازمانی صرفاً معطوف به سِمَت و پُست است و چندان نسبت به مسائل حوزه تخصصی خود نیازی به شفافیت و پاسخگویی نمی‌بیند.

 

از سوی دیگر؛ همیشه یکی از سؤالات بازدیدکنندگان نمایشگاه‌های صنعتی دلایل عدم حضور چندباره برخی شرکت‌های تولیدی و صنعتی در تنها نمایشگاه بین‌المللی استان آن‌هم در حاشیه شهر قائم‌شهر است؟!

البته این‌که اساساً چرا این نمایشگاه در مرکز استان نیست هم در جای خودش قابل‌تحلیل هست و نقد؛ اما این‌که چرا با توجه به‌عنوان بین‌المللی بودنش نه‌تنها از حضور شرکت‌ها و تولیدکنندگان برندهای معتبر جهانی بی‌بهره است، از فضای چندان بزرگ یا حتی سوله‌های زیادی نیز برخوردار نیست و از طرف دیگر حتی پارکینگ چندان وسیعی ندارد و از همه مهم‌تر وضعیت اسف‌بار سیستم برق‌کشی و تهویه آن‌همه و همه جای اماواگرهای زیادی را برای مخاطب‌های صنعتی و خدماتی بازدیدکنندگانش دارد.

  • اشتراک گذاری :

مطالب مرتبط

نظرات (0)

نظری ثبت نشده است.

شما چه نظری دارید ؟

پربازدیدها

🔷🔹ساکورای ژاپن و بهار نارنج ایران و یک حسرت بزرگ!
توسط سردبیر , 23 فروردین 1400

شهرنوشت

از کیاسر تا جویبار؛ همت به چه می اندیشد؟
توسط سردبیر , 14 مهر 1399
آقای مخابرات‌چی؛ شما مقصرید!!
توسط سردبیر , 13 مهر 1399
بی تدبیری ها هم پنهان نمی مانند...!
توسط سردبیر , 13 مهر 1399

شهر خَبَر

شمشیربند، رئیس کمیسیون فرهنگی شورا در صحن علنی بیان کرد: اعضای شورا به طور جدی و در سریع ترین زمان، همه راه حل های مشکل شهرداری ساری را پیگیری خواهند کرد...
توسط سردبیر , 17 آذر 1399
از دیگران چه خبر ... ؟؟ (4)
توسط سردبیر , 6 مهر 1399

گزارش شهر

احیای کیوسک های مطبوعاتی درجهت توسعه هوشمند شهرنشینی
توسط سردبیر , 8 آذر 1399
غمنامه کودکان کار و سرپرستان بیکار!
توسط سردبیر , 22 مهر 1399
گره های کور!!
توسط سردبیر , 12 مهر 1399
شهر نباید، کِسِل کننده باشد!
توسط سردبیر , 10 مهر 1399
دکتر سودابه مهری در گفت وگو با "شهرنویس" : همایش ملی ایمنی و بهداشت و محیط زیست یک همایش کاربُردی است نه صرفا دانشگاهی...
توسط سردبیر , 8 مهر 1399